گروه مهندسی نفت و معدن، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
جهت ارزیابی مقاومت بتن در یک ساختار موجود، روش نیمه مخرب به صورت برجا همواره چالشبرانگیز است. در برخی مواقع، ناگزیر به اعمال آزمایش مغزهگیری بر روی اعضایی مانند ستون بوده که انجام آزمایش مغزهگیری در ستون موجب ایجاد حفره استوانهای یا مکعب شکل در آن میگردد که وجود این حفره اثر منفی در ظرفیت باربری عضو داشته باشد. به بیان دیگر، هندسه آزمایش مغزه و نیز نسبت حجم و عرض/قطر حفره نسبت به ساختگاه در بتن باعث تاثیر روی عضو شده و بر همین مبنا نسبتهای مذکور تأثیر بسزایی در سنجش مقاومت ساختگاه دارد. در این تحقیق، اثر حفره بر مقاومت فشاری 8 سری 5تایی نمونه بتن با ابعاد 15x15x15 اندازههای مختلف و نیز هندسه استوانه و مکعبی تهیه شد. رابطه خطی مقاومت فشاری تک محوره بتن و نسبت قطر حفره به عرض نمونه و رابطه مقاومت فشاری تک محوره بتن و نسبت حجم حفره و حجم نمونه بر اساس مدل آزمایشگاهی و عددی به صورت بار عمود بر حفره حاصل شد. نتایج حاصله نشان میدهد، چنانچه به ترتیب حجم و قطر حفره حدود 14 و 60 درصد حجم و عرض نمونه باشد، میتواند تا 58 و 74 درصد مقاومت فشاری تک محوره را تقلیل دهد.
شیرین آبادی,رضا , موسوی,احسان و طهماسبی,محمد علی . (1400). تحلیل آزمایشگاهی و عددی به منظور ارزیابی تأثیر هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاری تک محوره بتن. نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ, 5(4), 63-75.
MLA
شیرین آبادی,رضا , , موسوی,احسان , و طهماسبی,محمد علی . "تحلیل آزمایشگاهی و عددی به منظور ارزیابی تأثیر هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاری تک محوره بتن", نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ, 5, 4, 1400, 63-75.
HARVARD
شیرین آبادی رضا, موسوی احسان, طهماسبی محمد علی. (1400). 'تحلیل آزمایشگاهی و عددی به منظور ارزیابی تأثیر هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاری تک محوره بتن', نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ, 5(4), pp. 63-75.
CHICAGO
رضا شیرین آبادی, احسان موسوی و محمد علی طهماسبی, "تحلیل آزمایشگاهی و عددی به منظور ارزیابی تأثیر هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاری تک محوره بتن," نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ, 5 4 (1400): 63-75,
VANCOUVER
شیرین آبادی رضا, موسوی احسان, طهماسبی محمد علی. تحلیل آزمایشگاهی و عددی به منظور ارزیابی تأثیر هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاری تک محوره بتن. نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ, 1400; 5(4): 63-75.