در ماشین‌های حفاری مکانیزه، ابزارهای برش وظیفه اصلی را در حفر زمین بر عهده دارند و در تماس مستقیم با مصالح حفاری هستند که این موضوع باعث ایجاد سایش و خوردگی آن‌ها می‌شود. از طرفی، توانایی پیش‌بینی سایش ابزار در تونل‌سازی مکانیزه با TBMهای زمین نرم، تأثیر مستقیمی روی بهبود برنامه زمان‌بندی و تخمین هزینه‌های اجرایی پروژه‌ها دارد. با این وجود، فقدان یک استاندارد یا آزمایش پذیرفته شده جامع برای تعیین سایندگی خاک‌ها در بررسی‌های ژئوتکنیکی، پیش‌بینی سایش ابزار را بسیار دشوار ساخته است. از این‌رو، در این مقاله انواع روش‌های ارزیابی سایندگی زمین مرور و کارآیی آن‌ها در تخمین میزان سایندگی بررسی شده است. در این بررسی، در هر آزمایش از ویژگی‌های بخش در معرض سایش، تشابه‌های هندسه بارگذاری و سازوکارهای حرکت و از ویژگی‌های بخش ایجادکننده سایش، تأثیر ترکیب کانی‌شناسی، اندازه و شکل دانه‌ها و تراکم نمونه خاک با وضعیتی که به هنگام حفر مکانیزه خاک به وسیله ابزار برش یک TBM به وجود می‌آید، مقایسه شده است. درنهایت با وجود کاستی‌های قابل توجه در روش‌های ارزیابی سایندگی زمین‌های نرم، می‌توان آزمایش‌های سایندگی زمین نرم (SGAT: Soft Ground Abrasion Tester) و سایندگی خاک دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا (PENN STATE: Penn state soil abrasion test) را به‌عنوان مناسب‌ترین و کارآمدترین روش‌ها به‌کار برد.