انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 Evaluation of the Mechanical Properties of Cement Mortar Containing Expanded Vermiculite Aggregate ارزیابی خواص مکانیکی ملات سیمان حاوی سنگدانه‌های طبیعی ورمیکولیت منبسط‌شده 1 19 218183 10.22034/IRSRM.2024.505001.1045 FA محمدحسین مختارزاده گروه مکانیک سنگ، دانشکده معدن و مواد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0003-2342-4498 احسان طاهری گروه مکانیک سنگ، دانشکده معدن و مواد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-7291-697X Journal Article 2024 07 04 One of the latest and most significant topics in civil engineering, materials science, and rock mechanics is the use of natural and mineral aggregates as a partial replacement for cement or aggregates in cement mortar or concrete. This approach aims to enhance the properties of concrete or mortar by incorporating these materials. One such material that has recently gained attention is Expanded Vermiculite. Given its insulating properties against waves and heat, the use of mortar with expanded vermiculite additives has become increasingly common to improve efficiency. However, a comprehensive study on the mechanical properties of this type of mortar has not yet been conducted. The present study investigates the mechanical properties of cement mortar containing expanded vermiculite, including uniaxial compressive strength, cohesion, internal friction angle, tensile strength, water absorption, and P-wave velocity. This research was carried out in the Rock Mechanics Laboratory at Tarbiat Modares University. The results indicate that with increased vermiculite content, most mechanical parameters (except for water absorption) significantly decrease. یکی از بر‌وز‌ترین و مهم‌ترین مسائل مطرح در علوم عمران، مواد و مکانیک سنگ استفاده از سنگ‌دانه‌های طبیعی و معدنی به عنوان جایگزین بخشی از سیمان یا سنگدانه در ملات‌سیمان یا بتن می باشد. هدف از این مهم افزودن خواص این مواد به بتن یا ملات است. یکی از این مواد که امروزه مورد توجه واقع شده است ورمیکولیت منبسط شده می باشد. باتوجه به خاصیت عایق سازی محیط در برابر امواج و حرارت، امروزه برای بهره‌وری بیشتر استفاده از ملات با افزودنی ورمیکولیت منبسط‌شده رایج شده است. لذا تحقیق جامعی برای بدست آوردن خواص مکانیکی این ملات صورت نگرفته است. تحقیق حاضر به بررسی خواص مکانیک سنگی چون مقاومت فشاری تک محوری و چسبندگی و زاویه اصطحکاک داخلی و مقاومت کششی و جذب آب و سرعت حرکت موج اولتراسونیک P در ملات حاوی ورمیکولیت‌منبسط‌شده می‌پردازد. نتایج حاصله حاکی از این مهم دارد که افزایش ورمیکولیت منبسط‌شده با اکثر پارامتر های مکانیکی (جز جذب آب) رابطه عکس دارد. https://www.irsrmjournal.ir/article_218183_13123564101d6d5b1d03c9fc7ff973de.pdf

انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 Experimental Investigation of the Effect of Grain Size on the Mechanical Parameters and Mode I Fracture Toughness of Rock-Like Materials بررسی آزمایشگاهی اثر اندازه دانه بر پارامترهای مکانیکی و چقرمگی شکست مود I مواد شبه ‌سنگی 21 34 218307 10.22034/IRSRM.2024.508585.1894 FA علی دوستان دانشکده معدن و مواد، دانشگاه تربیت مدرس 0009-0002-6575-7509 سید مصلح افتخاری دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-3126-9024 مرتضی احمدی دانشکده معدن و مواد، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0003-0408-3272 Journal Article 2024 07 07 The mechanical properties of rocks are significantly influenced by their microstructure, texture, and petrographic characteristics. One of the most critical microstructural parameters is grain size, whose effect on rock strength has yielded inconsistent results in previous studies due to the influence of other microstructural factors. This study investigates the effect of grain size on the mechanical parameters and mode I fracture toughness of artificial rock samples while keeping other microstructural factors constant. To achieve this, three groups of artificial rock samples with identical composition but different grain sizes were prepared and subjected to laboratory tests, including uniaxial compressive strength (UCS), Brazilian tensile strength (BTS), and mode I fracture toughness. The experimental results indicate that grain size plays a crucial role in determining the mechanical behavior of rocks. An increase in grain size leads to a significant decrease in UCS, BTS, and elastic modulus, while mode I fracture toughness exhibits a strong negative correlation with grain size. The correlation coefficients between grain size and UCS (R=-0.95), BTS (R=-0.93), elastic modulus (R=-0.98), and mode I fracture toughness (R=-0.94) confirm the strong influence of grain size on these properties. Additionally, considering grain size in fracture toughness prediction models improves their accuracy. These findings highlight the importance of accounting for grain size in rock mechanical analyses and predictive fracture behavior models. ویژگی‌های مکانیکی سنگ‌ها به شدت تحت تأثیر ریزساختار، بافت و خصوصیات پتروگرافی آن‌ها قرار دارند. یکی از مهم‌ترین پارامترهای ریزساختاری، دانه‌بندی است که تأثیر آن بر مقاومت سنگ در مطالعات پیشین نتایج متفاوتی داشته است. علت این اختلاف، تأثیر سایر ویژگی‌های ریزساختاری بر نتایج آزمایش‌ها بوده است. در این تحقیق، تأثیر دانه‌بندی بر پارامترهای مکانیکی و چقرمگی شکست مود I در نمونه‌های سنگ مصنوعی، با ثابت نگه‌داشتن سایر عوامل ریزساختاری، بررسی شد. به همین منظور، سه گروه سنگ مصنوعی با ترکیب یکسان اما دانه‌بندی متفاوت ساخته شده و تحت آزمایش‌های فیزیکی و مکانیکی شامل مقاومت فشاری تک‌محوری، مقاومت کششی برزیلی و چقرمگی شکست مود I قرار گرفتند. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که دانه‌بندی به عنوان یک عامل کلیدی در رفتار مکانیکی سنگ، تأثیر مستقیمی بر پارامترهای مقاومتی دارد. با افزایش اندازه دانه‌ها، مقاومت فشاری، مقاومت کششی و مدول الاستیسیته به‌طور معناداری کاهش می‌یابند و چقرمگی شکست نیز همبستگی منفی قابل‌توجهی با اندازه دانه دارد. ضرایب همبستگی بین دانه‌بندی و پارامترهای مقاومت فشاری تک‌محوری(R=-0.95)، مقاومت کششی برزیلی(R=-0.93)، مدول الاستیسیته (R=-0.98) و چقرمگی شکست مود I (R=-0.94) است که نشان‌دهنده تأثیر قوی دانه‌بندی بر این خصوصیات است. همچنین مشخص شد که در نظر گرفتن دانه‌بندی در مدل‌های پیش‌بینی چقرمگی شکست باعث بهبود دقت این مدل‌ها می‌شود. این یافته‌ها بر اهمیت در نظر گرفتن دانه‌بندی در تحلیل‌های مکانیکی سنگ و مدل‌های پیش‌بینی رفتار شکست تأکید دارند. https://www.irsrmjournal.ir/article_218307_32253f146ff7a879096536333cc8ce7f.pdf

انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 Estimating the rock mass deformation modulus using the statistical and artificial intelligence models تخمین مدول تغییرشکل‌پذیری توده‌سنگ با استفاده از مدل‌های آماری و هوش مصنوعی 35 62 218890 10.22034/IRSRM.2024.513320.1066 FA محمد رضائی گروه مهندسی معدن، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-0619-2846 Journal Article 2024 07 07 Direct measurement of the rock mass deformation modulus using in-situ and laboratory tests is a costly and time-consuming process. Therefore, the use of indirect methods such as artificial intelligence algorithms to estimate this parameter can be a useful, fast, and cost-effective alternative. In this study, the modeling of the rock mass deformation modulus was performed using Gene Expression Programming (GEP), Fuzzy Inference System (FIS), and Multiple Linear Regression (MLR) models. The input data for estimating the rock mass deformation modulus included overburden height, rock quality designation, weathering, uniaxial compressive strength, bedding inclination angle, joint roughness coefficient, and joint filling, which were collected at the Bakhtiari dam site. After modeling, the results from the three models (GEP, FIS, and MLR) were compared with each other, with real data, and with similar previous models. The performance evaluation indices, including root mean square error, mean absolute error, calculated variance, efficiency coefficient, and coefficient of determination, were 1.27, 1.85, 0.9912, 0.9889, and 0.9869 for the GEP model, 1.51, 2.05, 0.9876, 0.9823, and 0.9778 for the FIS model, and 4.45, 4.97, 0.7641, 0.7569, and 0.7444 for the MLR model, respectively. The results indicate that the accuracy of the GEP and FIS models is higher, and their error is lower than the MLR model. Based on the evaluation of the model results and their comparison with real values and the results of previous similar models, the high capability of the two models (GEP and FIS) and their relative superiority over previous studies in predicting the deformation modulus was confirmed. However, the accuracy of GEP is slightly higher than FIS, and its results match relatively better with real values. Finally, the results of the variable importance analysis showed that the weathering and overburden height parameters have the most and least influence on the rock mass deformation modulus in this study, respectively. اندازه‌گیری مستقیم مدول تغییرشکل‌پذیری توده‌سنگ با استفاده از آزمایش‌های برجا و آزمایشگاهی فرآیندی هزینه‌بر و زمان‌بر است. بنابراین، استفاده از روش‌های غیرمستقیم مانند الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تخمین این پارامتر می‌تواند جایگزینی مفید، سریع و مقرون به‌صرفه باشد. در این تحقیق، مدل‌سازی مدول تغییرشکل‌پذیری توده‌سنگ با استفاده از مدل‌های برنامه‌ریزی بیان ژن (GEP)، سیستم استنتاج فازی (FIS) و رگرسیون خطی چند متغیره (MLR) انجام گرفته است. داده‌های ورودی جهت تخمین مدول تغییرشکل‌پذیری شامل ارتفاع روباره، شاخص کیفیت توده‌سنگ، هوازدگی، مقاومت فشاری تک محوری، زاویه تمایل لایه‌بندی، ضریب سختی درزه و میزان پرشدگی درزه می‌باشد که در ساختگاه سد بختیاری جمع‌آوری گردیده است. پس از انجام مدل‌سازی، نتایج حاصل از سه مدل GEP، FIS و MLR با همدیگر، با داده‌های واقعی و با مدل‌های مشابه قبلی مقایسه شده است. مقدار شاخص‌های ارزیابی عملکرد ریشه میانگین مربعات خطا، میانگین خطای مطلق، واریانس حساب شده، ضریب بازدهی و ضریب تعیین به‌ترتیب برابر با 1.27،1.85، 0.9912، 0.9889 و 0.9869 برای مدل برنامه‌ریزی بیان ژن، 1.51، 2.05، 0.9876، 0.9823 و 0.9778 برای مدل فازی و 4.45، 4.97، 0.7641، 0.7569 و 0.7444 برای مدل آماری به‌دست آمد. نتایج فوق شان می‌دهد که دقت مدل‌های GEP و FIS بالاتر و خطای آنها کمتر از مدل MLR است. بر اساس ارزیابی نتایج مدل‌ها و مقایسه آن‌ها با مقادیر واقعی و نتایج مدل‌های مشابه قبلی، قابلیت بالای دو مدل GEP و FIS در پیش‌بینی مدول تغییرشکل‌پذیری و برتری نسبی آن‌ها نسبت به مطالعات قبلی اثبات گردید. با این حال، دقت GEP تا حدودی بالاتر از FIS بوده و نتایج آن تطابق نسبتاً بهتری با مقادیر واقعی دارد. در نهایت، نتایج تحلیل اهمیت متغیر نشان داد که پارامترهای هوازدگی و ارتفاع روباره به‌ترتیب بیش‌ترین و کم‌ترین تأٍثیر را بر مدول تغییرشکل‌پذیری توده‌سنگ در این تحقیق دارند. https://www.irsrmjournal.ir/article_218890_972860b4eb7ce68d1a6c2a738dbade96.pdf

انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 The effect of freeze-thaw cycles on the fatigue strength of Travertine اثر دوره های انجماد- ذوب بر مقاومت خستگی سنگ تراورتن 63 75 219336 10.22034/IRSRM.2024.544501.1033 FA علی عسکرپور کبیر دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان علیرضا باغبانان دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان 0000-0001-8616-5807 احمد رحمانی شهرکی دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان حمید هاشم الحسینی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2024 07 09 Fatigue failure in materials occurs due to the gradual accumulation of microstructural damage and the propagation of cracks under cyclic loading conditions. This process results in sudden and brittle failure at stress levels significantly lower than the material's static tensile strength. In rock-based infrastructures such as dams, bridges, underground reservoirs, and tunnel walls, fatigue is a crucial factor influencing long-term stability, especially when exposed to environmental stressors like freeze-thaw cycles, seismic activity, and dynamic loads from mining and traffic. In this study, the fatigue behavior of travertine rock was examined under completely reversible cyclic loading to simulate environmental stress conditions. Travertine, a widely used sedimentary rock, has an average compressive strength of 31.4 MPa and is susceptible to environmental degradation. To investigate its fatigue performance, 30 freeze-thaw cycles were applied, alternating between -20°C and +40°C. The process involved saturating the rock samples in water, freezing them, and then allowing them to thaw, completing a full 24-hour cycle. This approach aimed to replicate natural weathering conditions and assess their impact on mechanical properties. A specialized fatigue testing device, inspired by the R.R. Moore system for metal fatigue tests, was used to apply fully reversed sinusoidal loading. This device enables precise control over load amplitude, frequency (variable or constant), and loading rate, making it ideal for evaluating the fatigue performance of rock materials. The stress-life (S-N) curves generated from the experiments revealed a clear inverse relationship between the applied stress and fatigue life. پدیده خستگی یکی از عوامل مهم شکست در مواد است که طی آن، یک جسم در اثر تجمع تدریجی آسیب‌ها و گسترش ترک‌های ریز ناشی از بارگذاری‌های مکرر، در تنشی کمتر از مقاومت استاتیکی خود دچار شکست ناگهانی و ترد می‌شود. این مسئله در سازه‌های سنگی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، به‌ویژه زمانی که عوامل محیطی همچون نوسان‌های دمایی و چرخه‌های یخبندان-ذوب نیز بر شدت آسیب‌دیدگی تأثیرگذار باشند. ترکیب بارهای دینامیکی و شرایط محیطی متغیر می‌تواند روند تخریب را تسریع کرده و عمر مفید سازه‌های مهندسی را کاهش دهد. سازه‌های معدنی و عمرانی نظیر مخازن ذخیره‌سازی سوخت، تکیه‌گاه سدها، پل‌ها و سایر سازه‌های سنگی، در طول عمر خود تحت تأثیر نیروهای متناوب و نوسان های شدید دمایی قرار دارند. در این تحقیق، به‌منظور شبیه‌سازی اثر دوره‌های یخبندان، 30دوره انجماد-ذوب در دماهای 40+ و 20- درجه سانتی‌گراد بر روی نمونه های سنگی صورت گرفت و سپس توسط دستگاه توسعه‌یافته با مکانیزم جدید، پارامتر های خستگی تحت بارگذاری کاملاً معکوس شونده، بررسی شد که نتایج آن به روش تنش- عمر ارائه و مقایسه شده است. نتایج نشان داد که سنگ تراورتن دارای حد دوام برابر با 0.49 مقاومت کششی نهایی خود است. همچنین در محدوده تنش‌های اعمالی بالا، نمودار تنش-عمر کاهشی معادل 36.67 درصد را نشان داد، درحالی‌که این مقدار برای حد دوام برابر 34.32 درصد به‌دست آمد. علاوه بر این، به‌منظور بررسی اثرات ذاتی سنگ، پارامترهای فیزیکی همچون تخلخل و سرعت موج طولی مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تخلخل سنگ پس از دوره‌های انجماد-ذوب 66 درصد افزایش یافته، درحالی‌که سرعت موج طولی در نمونه‌ها با کاهشی معادل 14 درصد همراه بوده است. این تغییرات نشان‌دهنده تأثیر قابل‌توجه دوره‌های انجماد-ذوب بر ساختار درونی و خواص مکانیکی سنگ تراورتن است. https://www.irsrmjournal.ir/article_219336_24afb35170c7178768afa3e37b6a013e.pdf

انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 Development of a concentric-membrane cell for true triaxial stress testing of cylindrical rock samples توسعه یک سلول با غشای هم‌مرکز برای آزمایش تنش سه‌محوره واقعی روی نمونه‌های سنگی استوانه‌ای 77 88 219391 10.22034/IRSRM.2024.577088.1085 FA محسن هدایتی دانشگاه صنعتی همدان نیما بابانوری دانشگاه صنعتی همدان Journal Article 2024 07 05 Rocks in nature are typically subjected to triaxial compressive stresses, clearly underscoring the importance of reliably measuring their true triaxial strength. However, true triaxial loading testing of rocks, mainly performed on cubic samples, still faces many challenges, such as an intricate sample preparation process and costly setup. This study presents a cell designed to apply true triaxial loads to rock cores using the conventional compression testing apparatus. The use of cylindrical specimens simplifies sample preparation, ensures compatibility with existing core drilling methods, and allows for more efficient replication of in-situ stress conditions in rock formations while avoiding stress concentration issues commonly observed at the corners of cubic specimens. The design of the cell is based on two concentric membranes. The annulus space between the membranes is divided into four 90-degree sectors, three of which are filled with steel plates, while the fourth is filled with hydraulic fluid. Each principal radial stress is provided by a separate hydraulic pump, and the axial stress is applied by a hydraulic jack. This study reports the results of 15 true triaxial tests on similar concrete samples using the innovative cell and under different stress fields. سنگ‌ها در طبیعت معمولاً تحت تنش‌های سه‌محوره قرار دارند، بنابراین اندازه‌گیری مقاومت سه‌محوره واقعی آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. با این حال، آزمایش‌های سه‌محوره واقعی روی سنگ‌ها، که عمدتاً روی نمونه‌های مکعبی انجام می‌شود، با چالش‌هایی مانند فرآیند پیچیده آماده‌سازی نمونه و هزینه‌های بالای تجهیزات مواجه است. در این مطالعه، یک سلول طراحی شده است که امکان اعمال بارهای سه‌محوره واقعی را روی نمونه‌های استوانه‌ای سنگ با استفاده از دستگاه‌های معمولی آزمایش فشار فراهم می‌کند. استفاده از نمونه‌های استوانه‌ای، فرآیند آماده‌سازی نمونه را ساده‌تر می‌کند، با روش‌های موجود حفاری مغزه سازگار است و امکان شبیه‌سازی کارآمدتر شرایط تنش درجا در سازندهای سنگی را فراهم می‌سازد، در حالی که از مشکلات تمرکز تنش که معمولاً در گوشه‌های نمونه‌های مکعبی مشاهده می‌شود، جلوگیری می‌کند. طراحی این سلول بر اساس دو غشای هم‌مرکز است که فضای بین آن‌ها به چهار بخش ۹۰ درجه تقسیم شده است. سه بخش از این فضا با صفحات فولادی پر شده و بخش چهارم با سیال هیدرولیک پر می‌شود. هر یک از تنش‌های اصلی شعاعی توسط یک پمپ هیدرولیک جداگانه تأمین می‌شود و تنش محوری نیز توسط یک جک هیدرولیک اعمال می‌شود. در این مطالعه، نتایج ۱۵ آزمایش سه‌محوره واقعی روی نمونه‌های بتنی مشابه با استفاده از این سلول نوآورانه و تحت شرایط تنش مختلف گزارش شده است. https://www.irsrmjournal.ir/article_219391_5877990de9095658a41cea8b1109f4ed.pdf

انجمن مکانیک سنگ ایران نشریه علمی-پژوهشی مکانیک سنگ 2588-7432 8 2 2024 09 21 Experimental Investigation of Biological Injection for Enhancing Bearing Capacity of gravel Columns بررسی تجربی تزریق زیستی در افزایش ظرفیت‌باربری ستون‌های سنگ‌ریزه‌ای 89 99 219407 10.22034/irsrm.2024.513131.1034 FA فاطمه مهدوی ازناوله مهندسی عمران ژئوتکنیک، دانشگاه صنعتی اصفهان ،اصفهان، ایران علیرضا باغبانان استاد مکانیک سنگ، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان 0000-0001-8616-5807 هدیه کریمی گوغری دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک سنگ، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان حمید هاشم الحسینی دانشیار ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2024 07 10 From the past to the present, the construction of structures on soft and weak soils has consistently posed challenges for geotechnical engineers, requiring the improvement of soil properties. Specifically, foundations for structures built on tailings or weak soils in mining areas require stabilization and improvement. Among various methods for soil improvement, the injection of chemical and biological materials stands out. The injection of chemicals like cement and lime, while effective, is often costly and can have toxic effects. Recently, the process of microbial-induced calcite precipitation (MICP) has emerged as a widely used, environmentally friendly technology for soil stabilization. Several factors, including temperature, pH, injection method, and reactant concentration, influence the MICP process. Based on previous studies, optimal limits for each of these factors have been established to achieve the best results. This study specifically investigates the effect of the MICP process on the bearing capacity of sand columns. These columns are commonly used to stabilize soft soils, particularly for foundations that require reinforcement, such as those used in mining operations. In this study, Bacillus pasteurii was used as the bacterium for the MICP process, and the soil investigated consisted of high-plasticity clay and fine sand. The treatment was applied to the sand columns. The results indicated that the MICP process significantly increased the bearing capacity and reduced settlement. The bearing capacity of the treated sample was 4.3 times greater than that of the untreated sample, indicating that calcite precipitation helps bind soil particles together, thereby increasing the soil's overall resistance همواره از گذشته تا کنون احداث سازه‌ها بر روی خاک‌های سست و ضعیف مهندسان را با مشکلاتی مواجه کرده‌است که نیازمند بهبود مشخصات خاک است. در این بین پی سازه‌هایی که در معادن بر روی باطله ها و یا خاکهای سست اجرا می‌شوند، نیازمند پایدار سازی و بهبود دارند. از بین این روش‌ها می‌توان تزریق مواد شیمیایی و بیولوژیکی را نام برد. تزریق مواد شیمیایی مانند سیمان و آهک علاوه بر اثرات سمی، اغلب پرهزینه هستند. تثبیت میکروبی خاک (MICP) اخیرا به عنوان یک فناوری دوستدار محیط‌زیست به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. عوامل متعددی همچون دما،pH ، نحوه تزریق و غلظت واکنش‌دهنده‌ها بر فرآیند MICP تأثیرگذار است که با توجه به مطالعات گذشته، محدود بهینه‌ای برای هریک در نظر گرفته شده‌است. در این مطالعه تأثیر فرآیند MICP بر روی ظرفیت باربری ستون‌های ماسه‌ای مورد بررسی قرار گرفته‌است. این ستون‌ها به منظور تحکیم خاک‌های سست و بر روی پی‌هایی که نیاز به تحکیم دارند مانند پی سازه‌هایی که در معادن اجرا می‌شوند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. باکتری مورد استفاده باسیلوس پاستوری و خاک مورد مطالعه رس با پلاستیسیته بالا و ماسه ریزدانه بوده است که بهسازی بر روی ستون ماسه‌‌ای انجام شده است. نتایج نشان داد که استفاده از روش MICP بر افزایش ظرفیت باربری و کاهش نشست تأثیرگذار است . ظرفیت باربری نمونه بهسازی شده را نسبت به نمونه بهسازی نشده 3/4 برابر شده‌است که نشان می‎دهد رسوب کلسیت سبب چسباندن دانه‌های خاک شده و باعث افزایش مقاومت شده‌است. https://www.irsrmjournal.ir/article_219407_ee6821af402028a34f11a0d2abb57d20.pdf